Trzeba było odszukać trochę dłuższe gacie, a do tego wietrznie po południu.

Odnaleziona w jednej z książek fotka

Stacja Piaseczno Miasto-rok 1970 lokomotywa Ty5 nr 5242 © teich

wzbudziła potrzebę pomyszkowania po terenie dawnej stacji i parowozowni Piaseczno Miasto, drugim powodem była obchodzona w ostatnią niedzielę impreza z okazji 115 lecia kolei grójeckiej.

Na wagonie widoczny jeszcze plakat rocznicowy z długą listą sponsorów © teich

Nie byłem na tej imprezie bo wybrałem zlot rowerzystów z krainy Jeziorki. Poniżej kilkanaście fotek z dzisiejszego dnia - codzienna senność niemal opuszczonego dworca.

Lokomotywownia 1-szej klasy Kolei Dojazdowych w Piasecznie. Witamy © teich

Główny budynek stacyjny - dziś uzytkowany jako mieszkanai komunalne © teich

Krzyż przedhalą wagonowni © teich

A gdzieś tuttaj sfotografowano Ty5 w 1970 roku © teich

Piaseczno Miasto - budynki dawnej lokomotywowni dziś siedziba towarzystwa piaseczyńsko-grójeckiej kolei dojazdowej © teich

Piaseczno Miasto - hala lokomotywowni widziana od strony peronów © teich

W szklanym odbiciu © teich

Nie może zabraknąć widoków peronowych:

Na prawo wjazd w perony © teich

Tym razem nie czeka żaden skład osobowy a jedynie wagon gospodarczy, którym dowozi się do Runowa drewno na organizowane ogniska © teich

Opcji jazdy wiele. Na lewe lewo, na środkowe lewo, na wprost i w prawo na świat © teich

W niedzielę towarzyszyły gościom odwiedzającym imprezę obficie kwitnące lipy, dziś po porannej burzy niestety bez zapachu © teich

Oooo jakiś zapóźnony pasażer? © teich

Budyneczek przepompowni powszechnie mylony z niby zachowaną głowicą wieży wodnej tutejszej stacji, zapewne przez podobieństwo do głowic wież wodnych ze stacji w Tarczynie i w Grójcu © teich

A w środku nic ciekawego © teich

Wymienione wcześniej Towarzystwo zadbało nie tylko o odnowienie peronów ale również o stylowe latarnie. Muszę sprawdzić późną jesienią jak one świecą © teich

I mała dygresja przed kolejnym zdjęciem przeczytana na jednym z forów modelarskich. "Jaki jest stosunek semafora i tarczy sygnałowej? Jest natury seksualnej ona się kładzie gdy jemu się unosi" Coraz trudniej zrozumieć gdy na kolei w powszechnym użyciu są sygnały świetlne. Poniżej zachowane semafory stacyjne.

Jeden z semaforów wyjazdowych ze stacji Piaseczno Miasto © teich

I jeszcze kilka fotek z zaplecza:

Jak spojrzeć trochę dalej niż pierwszy plan pojawiają się ślady zapomnienia © teich

Rdza na szynach pojazuje ,że wykorzystanie tych torów jest symboliczne lub żadne © teich

Tu też rdza na szynach © teich

Choć coś się może jeszcze przetacza po tych torach, Te, które prowadzą do bramy drugiej od prawej noszą lśniące ślady kontaktu z kołami wagonów lub lokomotywy, © teich

A tu czysta podsypka, lśniące w smole podkłady i odbijające czystą stalą szyny © teich

Wewnętrzna uliczka - dojazd do budynku stacyjnego od ulicy Sienkiewicza © teich

Fotki napotkanego taboru innym razem.

W piątek dowiedziałem się o tej imprezce. Nie mogliśmy być obojętni i całą rodziną zgłosiliśmy się do udziału w niej
Pomimo burzy porannej na szczęście odbyła się bardzo sympatyczna imprezka zlotowa rowerzystów od Grójca przez Górę Kalwarię po Konstancin. Następna zlot odbędzie się prawdopodobnie w sierpniu w Czersku.

Rowery uczestników zloty zajęły cały płot, a to nawet nie połowa © teich

Prz sobocie mały podjazd na konie do Agrofarmy w Łosiu. Zapomnieliśmy niestety czegoś na komary. Katastrofa.

Po południu pomimo granatowego nieba i nadchodzącej burzy postanowiłem dokręcić trochę kilometrów ponad standardową 30kę. Ryzykowałem burzę ale na szczęście udało mi się dojechać niecała minute przed początkiem ulewy. Mam nadzieję , że kolega , z którym wymieniłem pozdrowienia pod Pracami Dużymi też zdążył schronić się przed burzą. Po drodze wstąpiłem do kościoła w Jazgarzewie by doczytać widziane w ostatnią niedzielę ogłoszenie o pielgrzymce rowerowej do miejsca urodzenia świętej Faustyny.

Informacja o pielgrzymce rowerej do domu rodzinnego świętej Faustyny © teich

A na Łakach ruch niczym w ulu- wszyscy śpieszyli się by zwieźć wysuszone mocnym słońcem siano przed oczekiwaną ulewą.

Pierwszy pokos traw w 2013 dosuszał się w pięknym gorącym słońcu, czy sprasują i zwiozą przed nadchodzącą burzą? © teich

Piękna pogoda, niech trwa jak najdłużej. Szczególnie poranki cieplusie. Swobodnie jeżdżę rano w krótkich spodenkach i najcieńszej koszulce.

Czyżby złomiarze uznali ,że szeroka listwa odbojowa to stanowczo zbyt wiele na tym łuku? © teich

Stuknąłem główką i chyba klepki cokolwiek się poukładały w innym porządku, zacząłem szanować siebie rezygnując z podkręcania tempa. Dziś wolałem delektować się piękną letnia pogodą.

Które koryto Tarczynki jest tym najgłówniejszym? © teich

No i mi się oberwało za gapiostwo. Wpadłem na ciężarówkę, która stanęła na czerwonym świetle.Plastry i dwa szwy na łuku brwiowym dopełniają wrażenia krwawej jatki.Na szczęście kask miałem na głowie, bo skończyłoby się poważniej.

Kask dostał swoje, facjata też © teich

Do wczesnego popołudnia mocno pochmurno ale bez deszczu, potem nawet przebłyski słońca. Wracając odebrałem aparat z naprawy i musiałem go wypróbować. Okazja nadarzyła się w Aleksandrowie, gdzie z wiaduktu dostrzegłem ,

Widok z wiaduktu w Aleksandrowie w kierunku zachodnim © teich

że na torach kolejowych jest jakaś akcja.Po hamulcach w tył zwrot, zjazd w dół klimatyczną gruntówką w prawo i się dzieje.

Zjazd z prawej strony wiaduktu wiedzie pod urokliwym szpalerem drzew niczym w wąwozie © teich

Sypią świeżą warstwę tłucznia na torowisko.
W poniedziałek przejeżdżając przez rampę tarczyńskiej bocznicy towarowej widziałem odstawiony skład robót torowych z Gdańska. A teraz widziałem go w akcji – główny aktor- lokomotywa Gagarin mad in "CCCP" znakowana w Polsce jako ST44.

Lokomotywa ST44 tutaj z oznaczeniem M62 w barwach PPM-T (Pomorskie Przedsiębiorstwo Mechaniczno-Torowe) © teich

Charakterystyczna buda, reflektory jak wiadra i pomruk dwusuwowego diesla nie można pomylić z żadnym innym pojazdem. Kiedyś jeszcze plakietki fabryczne miały charakterystyczną główkę, od której zapewne zwano je Gagarinami. Plakietka na lokomotywie w malowaniu firmy wygląda jak poniżej.

Emblemat producenta na lokomotywie ST44 numer rejestrowy - 1769 © teich

Przy okazji dowiedziałem się jak robi się warstwę podsypki- najpierw operatorzy coś tam ustawiają, majstrują przy wagonie , domyślam się ,że wielkość zasypu,

Ustawianie zasypu © teich

Jakieś operacje przy pulpicie sterowniczym,, po drugiej stronie równiez stoi obsługa, która odkrzykuje co ustawili po swojej stronie © teich

potem uruchamiają klapy ,

Najpierw otworzyła się jedna klapa, która tworzy ogranicznik boczny © teich

Potem jakieś elementy środkowe i zrobiła się skrzynia, tłuczeń poleciałdo skrzyni i na tory © teich

które ustawiają się w skrzynie i otwierają spust kamienia, kamień leci w dół , krawędzie skrzyń rozsypują go pomiędzy szynami i na zewnątrz od nich, lokomotywa przeciąga powoli cały zestaw i kamienie wypadają na tor.

Ze skrzyni tłuczeń spada na torowisko ale rozstaw blach zapewnia, że na szynach nic nie zostaje nasypane © teich

Wsio, potem jeszcze przyjedzie pewnie podbijarka, który zagęści tłuczeń pod podkładami i można już jeździć po odświeżonym torze.

dziś Stwórca był dla mnie łaskawy. Rano jak już staje się tradycją niemal w słonecznej pogodzie do pracy , natomiast po południu co też staje się tradycją stalowosine chmury zbierają się grożąc gwałtownym deszczem. sziś udało mi się prawie na sucho wrócić nieco wydłużoną drogą do domu. Prawie bo od Zalesia do Jazgarzewa jechałem w ostatnich kroplach czegoś co padało przede mną. Dalsza jazda odbywała się kompletnie zmytą jezdnią, jakby przede mną uciekała jakaś ulewa. Na szczęście jej nie dogoniłem. A prawie sucho, bo na ostatnich 400 metrach zaczął padać gęsty ale spokojny drobny deszczyk. Buty i gacie suche.