Kolejny chłodny poranek, kolejne wypożyczenie roweru miejskiego. Zamiast płacić 3,4 za bilet mam przejazd za darmo lub za złotówkę w zależności ile czasu stracę na światłach , szczególnie przebrnięcie przez skrzyżowanie Niepodległości, Puławskiej, tramwajów , kolejnej nitki Puławskiej jest irytująco długie.

Na klonach rosnących na brzegu Jeziorka Czerniakowskiego pękły już pąki © teich

A dziś kopcą dwa kominy © teich

Poranek przejmująco chłodny. Potem jeszcze przejazd z Zachodniego przez Bema i Kasprzaka , Prostą, Świętokrzyską na Krakowskie Przedmieście.

Kapliczka w ogrodzeniu posesji Powsińska 42 © teich

Widok na wschód z wiaduktu nad Jeziorkiem Czerniakowskim © teich

Dziś kopci tylko jeden komin © teich

Zamiast  najkrótszego 4 kilometrowego dojazdu do Puławskiej zahaczyłem jeszcze o Plac Trzech Krzyży. Jechałem sobie ciągiem Powsińska , Czerniakowska, by na skarpę podjechać Szwoleżerów i Agrykolą. Pomimo, że rower miejski to podjazd pod Agrykolę bezproblemowy, oczywiście byłem namiętnie prześcigany przez obecnych tam młodych adeptów kolarstwa., którzy wjeżdżali na górę i zjeżdżali w dół. Taki trening górskiej jazdy  w środku Warszawy.

Nie można powiedzieć by brakowało rowerów w stacjach wypożyczeń © teich 

Błotniste ulice stołecznego miasta © teich

I również ulice z kocich łbów, na Okrężnej chyba wyłącznie z powodów wizerunkowo konserwatorskich © teich

Ku pamięci po zlikwidowanej kolejce wilanowskiej łączącej w czasach świetności okolice Dworca Głównego z Piasecznem przez Konstancin © teich

Im dalej w las tym więcej drzew. A na niektórych ścieżkach leśnych im dalej w las tym więcej mokradeł. Już na wstępie przypłaciłem to mokrym butem, gdy przekraczając młak , noga mi się omykła do wody.. Ale dojechałem do nieco wcześniejszego ale końca. Innych rowerzystów w lesie nie spotkałem, było kilku spacerowiczów, dwóch jeźdźców i dwóch motocyklistów terenowych. Poza tym upojny zapach świeżo pozyskanego drewna złożonego w stosy.. Tylko ptaków nie było słychać wśród intensywnego szumu wiatru.

Początek drogi przez las zachęcający © teich

Tędy jeszcze jechałem odważnie © teich

Z tej drogi się wycofałem © teich

Woda i błoto, na szczęście nie ma komarów, których nie znoszę © teich

Tędy równiez nie ryzykowałem jazdy, po co ryzykować upadek w błoto? © teich

Jeszcze nie wszystko zostało wywiezione po zimowym wyrębie. To co zostało bajecznie pachnie żywicą i tarcicą © teich

Nie wiem jak długo moje miejsce pracy będzie się znajdowało na Siekierkach, dawnej wsi nadwiślańskiej, która z majątku Wilanów została włączona przez Niemców do Warszawy. Dziś Siekierki kojarzą się przede wszystkim z elektrociepłownią , czasem z trasą szybkiego ruchu. Mi się kojarzą z obowiązkami zawodowymi. I sanktuarium, w którym jeszcze nie byłem, ale niemal codziennie widuję z mostu nad jeziorkiem Czerniakowskim (przynajmniej tak długo jak drzewa nie dostaną liści).
A okolica okazuje się być całkiem sympatyczna- taki głębszy oddech od trotuarów stołecznego miasta.Urok niewielkich enklaw osiedli jeszcze przedwojennych skłania mnie do głębszego przejrzenia warszawskiego przewodnika po miejscach nieznanych i znanych w wydaniu kolegi Oelki.
Żebym jeszcze dysponował takim nadmiarem czasu by zapoznać się z tym wszystkimi ciekawostkami, których zapewne nie szczędzi ta okolica. Na razie spróbuję intensywnie rozeznać podział administracyjny – gdzie Sadyba, gdzie Czerniaków, gdzie Siekierki, gdzie Sielce a gdzie Augustówka. Kiedyś to były samodzielne wsie , więc każda z nich musi mieć wyraźne granice, zapewne nie do zauważenia w dzisiejszej zurbanizowanej Warszawie, ale jakiś plan musi gdzieś być do znalezienia.

Na zachodnich krańcach Jeziorka Czerniakowskiego © teich

Wzdłuż Powsińskiej ciągnie się ciąg pieszo- biegowo- rolkowo- rowerowy od skrzyżowania z Wilanowską i Wiertniczą aż po hotel Mrówka. Na razie nie jest najgorzej choć kolejne powstające inwestycje spowodują ,że za rok , może dwa w miarę jednolity trakt zostanie pocięty kilkunastoma wjazdami z Powsińskiej do przygotowywanych osiedli. Co się stanie z tą sympatyczną traską , gdy nuworysze będą rano wyjeżdżali swoimi lizingowanymi furami do biznesów?


Ruszyły prace polowe -to wcale nie jest Wilanów ani Powsin. Rola uprawiana jest znacznie bliżej - na Sadybie © teich

Zrobiłem to z wielkiej potrzeby wewnętrznej, choć pogoda zwłaszcza w trakcie powrotu była mocno zniechęcająca. Przy okazji zmieniłem trasę z jazdy przez Piaseczno i Puławską na trasę przez Żabieniec, Siedliska, Kierszek i Powsin. Jeszcze tylko ,że by droga przez Siedliska była w lepszym stanie byłoby git.


Jeszcze przymarźnięta warstewka lodu na jeziorku Czerniakowskim © teich

Po raz kolejny okazało się, że rower to nie tylko środek do rekreacji czy przemieszczania się , a;e również może być wykorzystywany do przewozów ładunków. Tym razem ładunkami były kupowane okazyjnie chryzantemy z prywatnego podwórka. Były tak rozłożyste ,że niepodobna było wziąć całe zamówienie na raz. Przy okazji odkryłem, że chryzantemy mają swój własny zapach.
Poniżej fotka z budowy linii kolejowej nr 8. która od kilku dni całkowicie sparaliżowała ruch samochodowy w Piasecznie. Z dwóch wiaduktów ponad torami tej linii oraz trzech przejazdów w użyciu pozostał jeden wiadukt i jeden przejazd. Dość powiedzieć ,że w ostatnią środę (dzień zamknięcia przejazdów kolejowych)  zamiast 50 minut wracałem samochodem do domu 2h20'.

Dwie lokomotywy przewoźnika STK- SM42-2622 , która wciągnęła w tory rozładunkowe zestaw węglarek z kruszywem na podtorze dowieziony Skodą 181 o numerze 018-3 © teich
Na marginesie nierowerowym - od około dwóch tygodni śledziłem na niemieckich portalach informacyjnych dyskusję o CETA, bo w Polsce brak było jakichkolwiek istotnych informacji i z dużym zaciekawieniem widzę, że narasta tam wśród społeczeństwa ferment względem usankcjonowanych dziesiątkami lat podziałów politycznych lewicy SPD i środka CDU. Prawicy przecież w Niemczech być nie może bo to niepoprawne politycznie i postrzegane jako niebezpieczne ( tak jakby NSDAP była prawicą). Coraz więcej jest zwolenników AfD ( jawi mi się jako coś w rodzaju ruchu Kukiz 15) i Pegidy ( czyli coś co porównałbym do partii Razem Zandberga) a najbardziej zaskakujące jest buntowanie się przeciw instytucjom europejskim. Niepodobna- Niemcy - największy beneficjent zjednoczenia Europy zaczynają oddolnie wyśmiewać biurokrację i fałszywą "demokrację " UE.
Przykład z oficjalnego obiegu:

Chwilka, musimy jeszcze krótko rozmówić się z Belgami © teich
Aż muszę wybrać się do Reichu by zobaczyć od środka co się tam dzieje.

Po wielu dniach bez roweru nadeszła chwila gdy ani deszcz, ani inne obowiązki nie stały na przeszkodzie by wykorzystać rower do dojazdu (i powrotu) z pracy. Z wielkim podziwem mijałem w ostatnich dniach kilkoro rowerzystów, którzy niezależnie od tego czy kropiło, padało  czy lało podążali rowerami do swych obowiązków, o czym wnioskuje na podstawie mijania w tym mniej więcej samym miejscu , w mniej więcej tym samym czasie. Czapkuję przed nimi ale nie pójdę w ich ślady. Raz tak zrobiłem latem, i wystarczy, może gdyby to było nie 33 km tylko 1/3 tego dystansu?
Któregoś dnia spojrzałem na witrynę waypointgame i doszedłem do wniosku,że czas wrócić do gry, choćby symbolicznie i dziś miał być symboliczny 1 punkt za odwiedzenie Jana Nepomucena przy TVN. Odwiedziłem ale nie zaliczyłem spisany kod okazał się być nieprawidłowy. 

Święty od dobrej spowiedzi wita i żegna wchodzących do siedziby TVN i koncernu ITI © teich
Powrót minimalnie okrężną drogą przez Żabieniec. Po drodze miłe zaskoczenie- gmina Piaseczno położyła asfalt na odcinku ulicy Świętojańskiej , który kończy się na mostku na Jeziorce. Ulica na tym odcinku jest praktycznie uczęszczana tylko przez pieszych i rowerzystów , a jednak znalazły się środki na jej wygładzenie.

Ulica Świętojańska została wyasfaltowana na odcinku od Alei Kalin do mostku na Jeziorce. , teraz dojazd rowerem do Żabieńca to przyjemność © teich

Teoretycznie po jarzębinę, tylko, że wszystkie napotkane były już tak wyschnięte, że nie stanowiły żadnej ozdoby.